Ga naar de bovenkant van de pagina

Wel of geen spijt?

Geschreven door FrancisCapelle op 30 03 2013. Aantal keer gelezen: 846. Permalink

Categorieën: Mens en Samenleving, Sociaal.

Zorg ervoor dat je een leven leidt waarvan je geen spijt hoeft te hebben. Een stelling die ik wel eens vaker tegengekomen ben. ‘Mij spijt niets!’ zong ooit de onnavolgbare Edith Piaff. Er zijn veel mensen die claimen dat spijt nergens toe leidt. Ook de cultuur gaat hierin mee...

Spijt is als een zware zak stenen die je maar hoeft neer te zetten om ervan af te zijn!’ grijnsde Al Pacino in de film Devils Advocate (Advocaat van de Duivel). Toen ik de scene zag verging het me niet anders dan zoveel anderen. Het voelde waar! Maar is het dat ook?

Toegegeven, spijt heeft geen zin als je deze niet langer betuigen kunt omdat de persoon die het betreft niet meer in leven is. Of, omdat de handeling al zover achter je ligt dat er niemand nog over spreekt. ‘Oude wonden kun je maar het beste met rust laten en niet opnieuw openen,’ stelt de één.

‘Zachte heelmeesters maken stinkende wonden,’ roept de ander. Tja, wie heeft gezegd dat het leven gemakkelijk is? En of je wel of niet ergens spijt van hebt beslis je natuurlijk uiteindelijk altijd zelf. Als spijt echter een kwestie van kiezen is, is het geen spijt maar een keuze. Je hebt spijt of je hebt het niet. Je voelt dat je tekort geschoten bent of je voelt het niet! Je zou de dingen graag anders hebben gedaan, of niet.

Ik heb besloten dat ik spijt heb van een groot aantal zaken! En dat ik die zak stenen, zoals Pacino dat noemde, niet zal neerzetten omdat zoiets nu eenmaal gemakkelijker loopt.

Ik heb spijt van een gedekte tafel in de zomer voor het huis van mijn moeder. Ik woonde bij haar in. Familieruzies hadden toen al geleid tot het gegeven dat geen van haar kinderen of kleinkinderen haar nog wilde zien, behalve mijn dochter. Maar mijn moeder gaf het niet op. Iedere morgen zette ze een grote kan koffie en sneed de cake. Ze dekte de tafel omdat ze bleef geloven in de dag waarop haar kinderen opnieuw zouden aanschuiven. Ze nam een boekje ter hand om de tijd mee te doden.

Het ‘lekker weertje, hè buurvrouw?’ van de overbuurman bevestigde ze altijd met een glimlach. Het ‘geniet er maar van,’ beantwoorde ze altijd met: ‘zal ik doen.’ Maar ik wist dat haar verdriet niet gestild kon worden met een blauwe lucht en de zon. Dat er niets meer was dat nog vertrouwd voelde in haar tuintje. Ik vermeed het gesprek, ik vermeed... haar. Ik liet haar doen wat ze deed en trok mij zoveel mogelijk terug op mijn kamer. En nu is er spijt. Toen ze haar laatste adem ongezien uitblies in de onpersoonlijkheid van de ziekenhuiskamer zei ik: ‘Ik ben blij dat ze weg is! Ik ben blij dat ze de jas van haar problemen voorgoed heeft mogen uittrekken! Dat ze niets meer hoeft mee te maken.’ De verpleegster legde een hand op mijn schouder en zei: ‘Maar de dag zal komen dat je haar ontzettend mist!’ En die verpleegster heeft gelijk gekregen. Ik mis mijn ouders nog iedere dag. Ik heb geen spijt van hun vertrek, maar spijt dat ik die vrouw te vaak alleen achter een gedekte tafel heb laten zitten en heb laten verdrinken in haar hoop! Ik heb haar achtergelaten terwijl ik wist dat ze zo niet zwemmen kon! Ik was een egoïst en een grenzeloze opportunist die er bewust voor koos om van zijn eigen dag te genieten.

Ma, ik heb altijd van je gehouden op mijn manier en ik heb spijt. Ik zet die zak stenen voor niemand neer en als er na het leven over gesproken kan worden, zal ik je zeggen hoeveel spijt ik wel niet heb. Ik heb al je zaken weggedaan omdat ik de herinnering aan jou niet kon verdragen. Niet om jou, maar om mij! Omdat ik je toen het er op aan kwam in de steek liet uit zelfbehoud. Maar zelfbehoud bestaat niet als hetgeen overblijft vervuld raakt van schaamte. Ik heb spijt – nee, het voelt niet goed en het smaakt naar minder, onverteerbaar en ‘nooit meer!’ – maar zo hoort het ook!


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Hoe ga je om met spijt?

Geschreven door vandollum op 20 10 2015. Aantal keer gelezen: 731.

Ik zeg altijd het volgende: "Heb nooit spijt van gisteren, want je leeft vandaag en werkt naar morgen. Je kan nooit de klok terugdraaien, maar wel vooruit". Indien ik elke fout zou moeten corrigeren in mijn leven dan zou ik helemaal niet meer leven. Misschien zou ik wel walgen van mezelf als ik kijk naar mij fouten, of misschien had ik andere acties ondernomen. Je kan je leven gewoonweg niet zo filteren.



Lees meer...

Top van de dag:

De nasleep van een… 6 uur geleden
Zoekterm: na de narcose

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring