Ga naar de bovenkant van de pagina

Het verlies van een dierbare in je omgeving, wat doet dat met je?

Geschreven door Robuust op 23 01 2012. Aantal keer gelezen: 941. Permalink

Categorieën: Mens en Samenleving, Psychologie.

Net voor de kerst is mijn schoonmoeder begraven. Een prachtig mens, lief, hartelijk en zorgzaam. De draaiende motor van mijn schoonfamilie, zonder haar zagen we elkaar als familie niet meer en bemoeiden we ons niet met elkaars leven. Zij was de bindende factor.
Na een lang ziekbed kon ze eigenlijk niet meer. Ieder jaar was het kantje boord, zou ze het dit jaar nog redden of niet? Ettelijke keren stapten we in de auto als ze weer slecht lag, het zou weleens de laatste keer kunnen zijn. Uiteindelijk is ze op 85 jarige leeftijd vredig in haar slaap gestorven. Haar geest wilde nog wel, maar haar lichaam was op. Als een klein breekbaar vogeltje lag ze in het grote ziekenhuisbed. Eten wilde ze niet meer, dat had ze niet meer nodig, zei ze. We moesten maar snel naar huis, dan zouden we voor het donker thuis zijn, fluisterde ze ons nog in. Zorgzaam als ze was. Nog voordat we thuiskwamen, was ze al overleden. De uitvaart was zo mooi, iedereen had een roos bij zich, de kinderen en kleinkinderen hielden een toespraak. Ze zou het vást nog kunnen horen. Op het moment dat haar kist verdween, brak er een straaltje zon door de wolken. Een gouden glans scheen over haar kist. Ondanks ons verdriet leek de wereld even te glimlachen. Aan haar zijde ligt nu schoonpapa, die ik helaas nooit gekend heb. En dan komt de organisatorische rompslomp... Wat doen we met haar woning, zetten we het te koop? En de inboedel, gaan we het verdelen tussen familie of mag alles naar de kringloopwinkel? Vragen spoken door ons hoofd, doen we er goed aan om spullen waar best wel wat emotionele waarde aanhangt zomaar naar een kringloopwinkel te brengen? Uiteindelijk nemen we wat kleine waardevolle spulletjes mee naar ons eigen huis. We wonen niet zo groot, de grote antieke meubels van schoonmama kunnen we gewoon niet kwijt. Ruimte om het op te slaan hebben we niet. Op onze secretaire staan nu de oude foto's van haar huwelijk met schoonpapa en een bidprentje. Het suikerpotje op onze keukentafel herinnert me aan tijden dat het vroeger bij schoonmama op de keukentafel stond, door de jaren heen is het beschadigd geraakt. Er is een scherfje af. Van mij ook. Dag lieve schoonmama. Ooit zien we elkaar weer.

Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Oog voor positieve wendingen

Geschreven door dianadivera op 21 03 2012. Aantal keer gelezen: 1143.

Wanneer ik geen oog had voor positieve wendingen, had ik niet vaak zo'n goed gevoel gehad. Soms heb ik zomaar een heel gelukkig gevoel, alsof ik heel rijk ben. Dan ben ik rijk met alles wat ik heb. En niet persé om het bedrag dat op mijn bankrekening staat (wat vaak niet zo hoog is, tot nu toe).

Lees meer...

Top van de dag:

Ontzettend blij… 4 uur geleden
Zoekterm: voorheen sendil

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring