Ga naar de bovenkant van de pagina

Overlast van je buren

Geschreven door Merel op 10 02 2016. Aantal keer gelezen: 573. Permalink

Categorieën: Mens en Samenleving, Sociaal.

Ooit woonde ik in de stad, in een flat, toch had ik maar weinig overlast van de buren. Misschien ligt het aan je instelling, maar overlast hoef je niet altijd als overlast te beschouwen.

In de stad, met aan alle kanten buren, boven je, onder je, naast je, aan beide zijden heb je buren. Elke dag moet er wel ergens iets gedaan worden, getimmerd, geboord, harde muziek gedraaid, een huwelijk of een ander feest. Maar wanneer er dan ook nog eens een school achter de flat wordt gebouwd en dan eindelijk de school gaat beginnen, dan wordt de overlast wel duidelijk. Kinderen schreeuwen nu eenmaal. En als er een feestje is of een sportdag, dan moet dat met grote boxen en een microfoon worden rondgeschreeuwd. Dat is nog niet het ergste, maar er moet wel constant muziek gedraaid worden. Meestal niet de muziek die ons kan bekoren, maar ook als het je wel kan bekoren heb je weleens behoefte aan een beetje rust.

Wij konden ons geluk niet op toen we een huisje op het platteland kregen toegewezen. Nee, niet vrijstaand, maar een klein gehuchtje, waar niet meer dan 600 inwoners zijn, mogelijk net 1 meer of minder. Het was genieten, we sliepen zelfs langer uit en konden het bijna niet geloven, als we naar bed gingen was het stil, je hoorde de ganzen die overvlogen of de ooievaar klepperen, die op zijn nest zat. Je hoorde de vogels en de koeien loeien op het land, ongelooflijk, wat was het stil. We genoten.

Toch was er soms lawaai. Buren die met deuren sloegen, jankende en blaffende honden, die 's avonds alleen in huis werden gelaten en niet tegen de eenzaamheid konden. Nee, het frustreerde ons niet, soms, als je slapen wilt en de hond blaft langdurig door. Verder hebben wij ons neergelegd bij de mensengeluiden, want wanneer je je daarover druk gaat maken, dan moet je in een huisje op de hei gaan wonen. 

Toch kan ik me voorstellen dat mensen zich opwinden over het lawaai wat buren maken, zeker als je het idee krijgt dat het pesterij aan het worden is. Zo was er iemand die last had van het lawaai van haar achterburen, altijd muziek aan, altijd bezig met brommers, altijd slaan met de autodeuren en de dranger op de deur naar binnen stond wel erg strak afgesteld, dus het was steeds een knal, wanneer er iemand naar binnen ging. 

Ze ging in gesprek met deze mensen, maar in plaats van een beetje begrip, werd ze uitgelachen en sindsdien is het alleen nog maar pesten, door in de tuin te schreeuwen, muziek te draaien en met deuren slaan. Jammer, we kunnen het leven toch zo mooi maken.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Mensen met een… 7 uur geleden
Zoekterm: groot ego hebben

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring