Ga naar de bovenkant van de pagina

Over een trauma heen komen

Geschreven door vandollum op 11 09 2015. Aantal keer gelezen: 499. Permalink

Categorieën: Gezondheid en Welzijn, Psyche.

Ikzelf heb al heel wat trauma’s meegemaakt. In 2005 pleegde mijn broer zelfmoord, ik heb mijn eigen dochter moeten reanimeren, ik heb zelf kanker gehad en nog sta ik overeind. Nog steeds zal mij kind een extra plekje krijgen in mijn hart vanwege dat trauma van die dag. Je geeft haar een extra stuk chocolade of je belt haar vaker op als de andere dochters.

Vaak denk ik nog terug aan die dag en het gevoel van onmacht rijst weer in mij omhoog. Je ziet soms de angst nog in haar ogen, want ik als moeder zijnde ken haar door en door. Ik hoor nog steeds haar schreeuwen van de pijn, de sirenes van twee ambulances die met spoed naar het ziekenhuis reden met mij erin. Er ontstaat een soort overlevingsmechanisme in jezelf om er alles aan te doen om jouw kind te redden. Het is een soort strijd/vlucht modus.

Een geur of een geluid kan mij terugbrengen naar die dag. Een klein kind wat in een speeltuin speelt en ineens hoog krijst, bezorgt mij weer dat trauma van die dag.  Een trauma van welke aard dan ook maar woont in jou, in je ziel en in jouw geest. Je kan soms heel moeilijk herstellen van dit en zoals in mijn geval zal ik er hulp bij nodig hebben.

Het is nu al jaren gelden, maar door alles wat er met mij gebeurd is kon ik dit niet eens een plek geven. Vanaf 2005 is mijn leven in een spiraal terechtgekomen van strijd, werken voor je recht, werken tegen onrecht, en maar doorgaan en doorgaan. Nu ik weer een eigen huis heb treedt de rust in je leven binnen en dan pas komen al die trauma’s omhoog.

Het is niet zo dat ik niet kan functioneren, maar je komt er wel achter dat er geen verjaringstermijn aan trauma’s zit.  Ik ben een volwassen vrouw, maar ik wil eigenlijk niet meer vervolgd worde door beelden van pijn, verdriet en opgesloten blijven in dit geheel. De onschuld van mijn kind werd vernietigd ter plekke, maar gelukkig functioneert zij nu wel als volwassen vrouw, maar moet met haar beperkingen leven. Ze ademt, ze ziet hoe schoon het leven is, ze is gelukkig met haar man, net getrouwd, maar toch, dit trauma is er. Ik als moeder en zij als dochter en zelfs haar zussen voelen nog steeds de pijn van die dag.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Oliebollen zonder… 2 weken geleden
Zoekterm: oliebollen zonder…

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring