Ga naar de bovenkant van de pagina

Nooit meer zal ik hem voorbij zien lopen

Geschreven door dianadivera op 13 08 2015. Aantal keer gelezen: 757. Permalink

Categorieën: Huis, tuin en wonen, Wonen.

Ik kende hem bij naam, maar was nooit bij hem in huis geweest. 's Nachts zag ik vaak licht branden en ook 's morgens vroeg leek ik hem te zien staan midden in de huiskamer. Vaak dacht ik om toch maar even te gaan vragen of hij nog iets nodig had bij de supermarkt, maar ik was ergens bang voor, dat ik niet kon verklaren voor mezelf, ik had toch al zoveel mensen geholpen en gesteund? Nu is hij er niet meer en toch heb ik geen spijt dat ik het gedaan heb zoals het voor mij het beste leek.

Ik mis hem, dat is één ding wat zeker is. Het is misschien bijzonder, voor iemand die ik niet persoonlijk kende. Maar op de momenten dat ik hem wél sprak, buiten op straat, was hij altijd zeer vriendelijk. Hij was één van de weinige buren die gedag zei, terwijl hij niet eens in dezelfde straat woonde. Ik keek vanuit onze huiskamer altijd op zijn huis en nu hangen er andere gordijnen. Of er mensen wonen is voor mij echt een raadsel en zo denken meerdere mensen erover. Ik zie er nooit iemand en de voordeur ziet er nog steeds op de manier uit zoals deze destijds door de politie is opengebroken, weliswaar met nieuw glas, toen mijn vorige buurman dus, de man die altijd naar de bushalte liep, dood werd gevonden.

Er werd over hem verteld door een mevrouw uit de wijk, die ik vaak tegenkwam met haar hondje en goed bevriend was met deze meneer. Door haar leerde ik veel over hem en hij vertelde zelf weleens het één en ander. Maar meestal bleef het bij gedag zeggen en enkele woorden mompelen. Hij moest vaak herhalen wat hij wilde zeggen, maar dat vond hij niet erg.

Misschien komen mijn zorgen doordat ik niet weet wie er dan nu woont in het huis, zodat ik kan wennen aan nieuwe buren, ik zie bijvoorbeeld nooit licht branden tijdens de avonduren. De beplanting rondom het huis wordt wel verzorgd, laatst groeiden de stokrozen wel erg wijd uit, maar diezelfde dag was het alweer weggesnoeid. Wie doet dan dan, is het een voorbeeldhuis van de Woningbouwvereniging? Of is het een onbewoonbaar verklaard huis geworden? Hoelang woonde mijn beste buurman er al? Een jaar of 8, volgens mij, als het niet langer was, tja het zou zomaar eens kunnen misschien? Dat het huis is schoongemaakt en opgeknapt waar mogelijk, alle ramen bekleed met gordijnen, maar onbewoond?

Misschien kom ik er ooit nog eens achter, we zijn toch buren van elkaar. Met de tussentijdse bewoonster maakte ik net kennis, maar zij verhuisde nog niet veel later. Daarna is het dus dit huis geworden, volledig afgesloten met – weliswaar lichtkleurige – gordijnen. Ik mis het ook dat ik mijn buurman nu ook nooit meer naar de bushalte zie lopen.

Soms ging ik nog weleens naar buiten, om hem te begroeten. Of ik stond daar al, met mijn hond, dan werd hij door twee begroet. De altijd vriendelijke man, die maar bleef herhalen dat het goed met hem ging en dat als ík nog ooit hulp nodig had, ik het maar even moest laten weten. Ondertussen was hij zelf dus al doodziek...


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Eindelijk is het huis van mijn overleden buurman leeggeruimd

Geschreven door dianadivera op 29 12 2014. Aantal keer gelezen: 702.

Het had nogal wat voeten in de aarde: de woningbouwvereniging leek mij allereerst niet op mijn woord te geloven, dat mijn buurman daadwerkelijk overleden was. Er volgde eerst een hevige discussie en toen ik zei dat ik toch niet kon liegen omdat de politie de beste man had gevonden, kreeg ik nog een preek over me heen. Want waarom had ik dat niet aan het begin al gezegd. En ik me maar afvragen waarom de politie niet gewoonweg de Woningbouwvereniging had ingelicht. Dan was het huis nu misschien allang leeggeruimd geweest.



Lees meer...

Als iemand onverwachts overlijdt

Geschreven door Gea12 op 01 03 2015. Aantal keer gelezen: 633.

Vorige week heb ik mijn buurman van een paar huizen verder zien lopen naar de voordeur en hij was kaal. Daar schrok ik van, hij zag er ziek uit en voor mijn gevoel had hij kanker. Gisteren keek ik bij de brievenbus en toen zag ik een rouwkaart, onze buurman van een paar huizen verder op was overleden. Dat was schrikken.



Lees meer...

Top van de dag:

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring