Ga naar de bovenkant van de pagina

Mijn opvattingen over de dood

Geschreven door vandollum op 13 12 2015. Aantal keer gelezen: 375. Permalink

Categorieën: Mens en Samenleving, Filosofie.

Ik ben al op heel wat begrafenissen geweest, ik kan ze niet meer tellen. Ook de dood moet je op een positieve manier benaderen. Net zoals het leven met geduld, begrip en acceptatie. De werkelijkheid voldoet aan de ogen en de zintuigen. De voor de hand liggende vibratie is niet de laatste trilling, als u begrijpt wat ik bedoel. De werkelijkheid van het leven is vergankelijk, er zit maar een duimbreed tussen leven en dood.

Mijn oom overleed onlangs en hij was vredig ingeslapen in het huis van mijn tante. Hij overleed na een vreselijk ziekbed van kanker en eerlijk gezegd was ik blij dat hij was gaan hemelen. Weg met de pijnen en op weg naar God. Elk overlijden brengt weer herinneringen met zich mee, soms mooi, soms triest, maar soms ook grappig. Je denkt eraan hoe je paden zich hebben gekruist met de overledene en daar sta je dan afscheid te nemen van iemand in een kist. Ik accepteer de dood net zoals het leven en ik schaam me er ook niet voor om openlijk te rouwen. Het is natuurlijk allemaal triest, maar ik zal mij door de dood niet neer laten halen. Je wordt geconfronteerd met de sterfelijkheid van de mens.

Het maakt niet uit wat u of ik denken van de dood, we worden er op een gegeven moment allemaal mee geconfronteerd. De dood is iets wat wij niet tegen kunnen houden, dat is de wet van het heelal. We gaan naar het zo beloofde onontdekte land toe als wij gaan sterven, en geen van ons heeft een begrip van wat dat nu daadwerkelijk inhoudt. Onze kennis brengt ons niks als wij eenmaal voor dat sterfbed staan. Speculaties zijn maar een wegdoen van de realiteit en alle argumenten zijn dan zinloos. 

Ik ben al van vele begrafenissen weggelopen en dan ineens zag ik ergens weer een nieuw leven tevoorschijn komen. Al is het maar de aanblik van een jong vogeltje wat probeert te fladderen of je vangt een glimp op van een pasgeboren baby. Thats the circle of life, zeg ik altijd. Mensen vinden troost na de dood in allerlei dingen om hen heen. Je vindt op een gegeven moment de vrede in jezelf. De één maakt een wandeling en de ander gaat terug in het verleden en probeert nog een glimp op te vangen wat ooit heeft geleefd.  Al die mooie momenten moet je koesteren, want ze zijn er om ons te helpen.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Boxershort die… 1 uur geleden
Zoekterm: boxers die niet…

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring