Ga naar de bovenkant van de pagina

Mijn ervaring: studie verpleegkunde

Geschreven door Poeh89 op 02 08 2014. Aantal keer gelezen: 937. Permalink

Categorieën: Opleiding en School, Opleidingen.

In dit artikel vertel ik je meer op de studie verpleegkunde en mijn negatieve ervaring. Na de middelbare school ben ik aan de studie verpleegkunde begonnen. Ik ben graag onder de mensen, ben zeer meevoelend en heb een grote interesse in de medische sector. Die studie leek dus ideaal voor mij. Toch liep dit helemaal anders uit.

Met de theoretische vakken had ik geen probleem. Oké, het vak anatomie was moeilijk en daar heb ik twee keer een onvoldoende voor gehaald, maar de rest viel mee. Uiteraard moest ik er veel voor studeren. Ik ben niet de persoon die enkel iets moet lezen om het te kunnen. Ik moest er heel veel tijd in steken: lezen, samenvatten, leren, herhalen… Maar uiteindelijk werd het harde werk wel beloond.

Met de praktische vakken had ik het moeilijker. We kregen te weinig de tijd om te oefenen en daardoor was ik ook niet genoeg voorbereid om op stage te gaan. De slechte begeleiding op stage hielp daar zeker niet bij. Zo stond ik als eerstejaarsstudent op een afdeling in het ziekenhuis en werd er verwacht dat ik van de eerste dag al alles alleen kon. Het personeel was niet vriendelijk, ik werd gezien als de zoveelste stagiair waarvoor ze eigenlijk geen tijd hadden. Ik moest de hele tijd vragen waar wat lag en stond en wat ik moest doen. Zo vaak dat ik op de duur geen vragen meer durfde te stellen omdat ik alleen maar zuchten en rollende ogen terug kreeg.

Ik kreeg de opmerking dat ik sneller moest werken. Zo had ik geleerd om de patiënten in een bepaalde volgorde te wassen en met twee washandjes en handdoeken, maar daar wordt in de praktijk allemaal geen aandacht aan gegeven. Het enige wat telt is snelheid. Daardoor zijn de patiënten geen mensen maar nummers. Het werk moet vooruit gaan en het moet zoveel mogelijk geld opbrengen. Dat is iets waar ik moeilijk mee om kon.

Ik moest doen wat ik moest doen en mocht zeker geen minuutje extra met een patiënt praten, want ik moest al naar de volgende kamer. Dat vond ik heel erg. Zo was er een vrouw haar hart aan het luchten tegen mij, ze had veel zorgen en verdriet dus ik luisterde. En nadien kreeg ik de opmerking van de verpleegkundige dat ik daar geen aandacht moet aan geven, dat die patiënte hun altijd “lastig valt” met haar gepraat. Ik wist niet wat ik hoorde!

Voor dit alles heb ik besloten om met de studie verpleegkunde te stoppen. Ik wil niet alleen mensen wassen en verzorgen, ik wil ook luisteren naar hun zorgen en tonen dat ze er niet alleen voor staan in een moeilijke situatie. Anders hoeft het niet voor mij. Ik vind het schandalig hoe patiënten soms behandeld worden.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Verschillende… 8 uur geleden
Zoekterm: alle soorten…

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring