Ga naar de bovenkant van de pagina

Mijn ervaring op de SEH

Geschreven door Merel op 22 01 2015. Aantal keer gelezen: 931. Permalink

Categorieën: Gezondheid en Welzijn, Ziekten.

Wat een toestanden, wat een pijn, wat een ellende. Maar gelukkig kon ik direct komen, naar de SEH.

Op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis was ik direct welkom. Het is wel ver rijden, maar toch ging ik liever met eigen auto dan met de ambulance. Vooral omdat ik me behoorlijk ziek voelde en veel pijn had, had ik liever mijn eigen man in de buurt, dan dat ik in de ambulance moest liggen. Het ging wel redelijk goed, mijn man rijdt rustig en houdt rekening met de hobbels en gaten in de weg. Na anderhalf uur waren we dan ook in het ziekenhuis. Het ligt dan ook een eind uit de buurt, we waren er dan ook behoorlijk snel voor ons doen. 

Het begon al goed. De dame achter de balie wist niets van onze komst, zei ze, dus we moesten eerst bewijzen dat we bestonden. Intussen had mijn man me al een plaatsje in de wachtkamer toebedeeld, terwijl hij de rest van de administratie liet zien. Maar af en toe moest er toch weer aanvullende informatie bij mij gehaald worden. Het duurde al met al toch vrij lang en toen alles dan toch eindelijk geregeld leek, duurde het nog een behoorlijke tijd voor we uit de wachtkamer werden geroepen.

De verpleegkundige zag hoe ik eraan toe was en regelde snel een bed en voor ik het wist zat ik vol toeters en bellen vastgeketend aan allerlei apparatuur. Ik werd gecontroleerd op mijn hart en bloeddruk, de ademhaling en de polsslag. Vervolgens werd er bloed geprikt, bloedgas geprikt en kreeg ik een infuus met paracetamol, later met morfine. De morfine werd in het infuus gespoten, maar net op het moment dat de band van de bloeddrukmeter opgepompt was. Au! Ook bloedgas werd geprikt, terwijl het infuus al was aangebracht. 

Nu weet ik zelf niet zo heel veel van dit soort dingen, maar ik weet wel, dat je niet in een ader moet spuiten, als deze afgeklemd wordt, dat kan je aders helemaal kapot maken, of laten ontploffen in het ergste geval. Maar dat het pijnlijk is, dat is zeker het geval. Het bloed afnemen uit de slagader is een pijnlijke geschiedenis, maar als je je goed ontspant, dan valt het wel mee. 

Nadat alles onder controle leek te zijn, een goede pijnstilling werd besproken, was het wachten op het fiat van de arts. Het duurde even en voor ik het wist, werd ik met bed en al de gang opgereden, naast de spoelkeuken gezet en daar kon ik wachten tot de arts vertelde dat ik naar huis kon. 

Op de gang werd ik afgekoppeld van de apparatuur, de plakkers van de monitor zijn blijven zitten, die heb ik zelf, thuis, verwijderd.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

De eeuwige… 2 weken geleden
Zoekterm: discuseerder

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring