Ga naar de bovenkant van de pagina

Ik heb kanker

Geschreven door Merel op 27 01 2016. Aantal keer gelezen: 689. Permalink

Categorieën: Gezondheid en Welzijn, Ziekten.

Nog niet zo lang geleden leek er nog maar weinig aan de hand, naast de ziekte van Crohn. Maar bepaalde bloedonderzoeken lieten afwijkingen zien.

Het is raar om te weten dat je kanker hebt en nog niet weet wat er verder gaat gebeuren. Elke dag is er weer één en je wacht maar gewoon af. Ik slik de morfine trouw, elke morgen en elke avond één die een afgifte hebben, en dan mag ik nog 6 stuks verdeeld over de dag met minstens 4 uur ertussen nemen. Ik neem ze trouw, want pijn wil je niet hebben. Ik heb medicinale cannabis en ook die gebruik ik met regelmaat, want dat zorgt dat je de pijn minder ervaart, je komt in een apart wereldje terecht, je bent er wel, maar je kunt de pijn een beetje wegschuiven. Het is geen echt onderdeel meer van je.

En nu, wat gebeurt er nu? Het is allemaal afwachten. Deze maand krijg ik de uitslag, deze maand hoor ik wat me te wachten staat en wat er nog voor toekomst is.Wat onmogelijk leek is ineens mogelijk, ik kan zomaar doodgaan, zonder dat ik daarop gerekend had. Ik had nog zoveel plannen, ik heb een kleindochter waar ik regelmatig op pas, die wil ik groot zien worden en straks een vriendje zien hebben, mogelijk nog dat ze gaat trouwen.

Maar ook dat is allemaal onzeker, zelfs dat mijn jongste dochter volgend jaar gaat trouwen is voor mij nog een onzekere zaak of ik dat mee ga maken. Net nu alles zo goed ging. Mijn verleden was niet dat van een doorsnee mens. Ik heb een nare jeugd gehad, een huwelijk met een alcoholist en daarna een huwelijk met een oplichter, ik ben met schulden blijven zitten en hij ging ervandoor. Mijn eigen spulletjes, zelfs die uit mijn jeugd, zijn van me afgenomen, die hebben beide heren of weggegooid of verkocht. Nu had ik eindelijk iemand gevonden, waar ik al 10 jaar mee samen ben, die me gelukkig maakte. Iemand die mijn leven niet verpestte en regelde, maar waar ik samen mee kon leven. Daar wilde ik oud mee worden. Misschien kunnen we samen alsnog oud worden, maar ik heb geen zekerheid, ik moet wachten tot de uitslag. 

Toch vertrouw ik het niet, mijn rechterschouderblad is pijnlijk, mijn schouder en mijn arm, Bovenin mijn rug is het niet pluis en ook daar is iets gevonden, bij de alvleesklier. Het is allemaal onzeker, maar ik bereid me voor op het ergste. Misschien mag ik nog even, misschien ook niet, ik blijf hopen!


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Ontzettend blij… 4 uur geleden
Zoekterm: voorheen sendil

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring