Ga naar de bovenkant van de pagina

Holocaustoverlevende Jan Menchel

Geschreven door FrancisCapelle op 10 06 2015. Aantal keer gelezen: 752. Permalink

Categorieën: Kunst en Cultuur, Volkeren.

Ik zag een verhaal over Jan Menchel die de Holocaust overleefde. Hij werd geboren in Tsjecho-Slowakije in een klein stadje genaamd Yasina. Hij had er een erg moeilijk leven in de bergen waar de belangrijkste industrie de houtindustrie was. Er leefden mensen uit de middenklasse en een paar rijken maar de meesten waren arme gezinnen. Er was geen elektriciteit en ze moesten het water uit de rivier dragen om een bad te nemen of om te koken. Ze baden allemaal in het zelfde water, want dat ging toen niet anders. De kleren werden, zo vertelde hij, gewassen in de rivier.

Jan Menchel had twee broers en een zus en toen hij negen jaar oud was leerde hij om te gaan met kralen. Hij maakte, net zoals zijn zus, kettingen en armbanden en ze verkochten deze aan de toeristen. De toeristen die een bezoek aan de bergen brachten kochten deze sieraden en dat geld werd dan weer gegeven aan de ouders.

Er werd hout gebruikt om de kachel aan te maken en als ze niet genoeg hout hadden dan werd alleen de keuken verwarmd. Voor het slapengaan werden er dan stenen warm gemaakt op de kachel en die werden in bed gelegd om de kinderen een beetje warm te houden. De kussens waren vaker als ijs en daarom sliepen de drie kinderen altijd bij elkaar om elkaar warm te houden. Zij vader werkte in een houtzagerij en hij werkte elke dag wel twaalf uur. Hij moest een half uur lopen naar zijn werk en ook een half uur terug, dus vertrok hij al vier uur in de nacht en kwam pas vaak om tien uur in de avond weer naar huis.

Deze Jan Menchel maakte zich altijd bezorgd om zijn vader, want 's winters was de trip die hij moest maken heel gevaarlijk in de bergen. De school begon toen Jan zes jaar oud was het was een Hebreeuwse school die om acht uur 's morgens begon. Onderwijs was belangrijk voor de ouders van Jan Menchel maar terugkijkend op alle ontberingen heeft hij een geweldige jeugd gehad. Ze hebben genoten van elkaar en hij voelde zich als kind geliefd. In zijn omgeving woonden Joden en Hongaren en in negentienhonderd zesendertig wilde Carpathea onafhankelijkheid. De Joden in de stad moesten gedood worden en ook de antisemieten. Jan bezocht ondertussen de kunstacademie waar hij sculptuur studeerde en later werkte hij in Boedapest als kleermaker. Ineens moest hij zich bij de politie melden en toen hij daar arriveerde hebben ze hem meteen vastgezet. 

Hij was zestien jaar oud en doodsbang en hij heeft de treinen gezien vol met kinderen die naar de concentratiekampen gingen, hij kan hun schreeuwen nu nog horen, verklaarde hij in het interview en de Duitsers schoten ze neer met machinegeweren en ze werden in massagraven gegooid. Jan en zijn gezin waren doodsbang in die tijd, maar in 1944 kreeg het gezin eindelijk de papieren, zodat zij gelegaliseerd werden.

De gruwelijke details van de oorlog wil ik jullie besparen, maar hij maakte en armband voor een rabbijn. Het was een oude man die zat in het gras te huilen als een baby.  Na de oorlog vond hij deze rabbijn terug en ook werd Jan weer herenigd met zijn broer Philip en zijn zus Munci. Hij is in negentien honderd zesenveertig vertrokken naar Amerika en woont daar nog steeds. Hij is tachtig nu en heeft al zeven kleinkinderen.

Een heel indrukwekkende reportage, zoek hem maar eens op op YouTube.
 


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

De… 6 dagen geleden
Zoekterm: Postcode Loterij…

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring