Ga naar de bovenkant van de pagina

Familie

Geschreven door Sundari op 15 11 2015. Aantal keer gelezen: 586. Permalink

Categorieën: Mens en Samenleving, Gezin.

Familie, je krijgt ze er gewoon bij als je geboren wordt. Je weet niet beter dan dat ze er zijn: je ouders, broers en zusters, grootouders, ooms, tantes en nichten en neven en misschien nog wel oudtantes ook. Sommigen maken echt deel uit van je leven, sommigen ken je nauwelijks en anderen laten alleen nare herinneringen achter.

Ons gezin was niet groot, maar er was best een grote familie. Mijn ouders hadden allebei een flink aantal broers en zussen waarmee ze meer of minder contact hadden.  En die hadden of geen kinderen of een groot gezin, heel wat familie dus. 

Ons gezin was naar buiten het gelukkige en perfecte gezin, maar helaas was de werkelijkheid anders. Ik weet dat een paar familieleden dit doorhadden omdat ze het met later hebben verteld. Zo had ik een lieve oom en tante waar ik vaak mocht logeren en daar was het heel fijn. Ik vond het altijd weer moeilijk om terug naar huis te gaan.

Maar er waren ook de twee ooms waarvoor mijn moeder me waarschuwde, omdat ze niet van hun nichtjes konden afblijven. Ik was de jongste en ook mijn oudere nichtjes waarschuwden mij voor de ooms die altijd over je billen moesten aaien of je steeds maar weer wilden zoenen en vasthouden. Brr.

Neven en nichten had ik een heleboel. De meesten veel ouder dan ik, die gingen al trouwen toen ik nog op de lagere school zat. Met een paar, uit één gezin, had ik een leuk contact, omdat die ook dichter bij me stonden wat leeftijd betreft. Maar er waren er veel meer die het heerlijk vonden om me te pesten. Ik begon ze al gauw zo veel mogelijk te mijden.

Naar mate ik ouder werd zochten mijn ouders minder contact met de familie en ik zag ze meestal niet vaker dan een paar keer per jaar. Alleen met mijn logeertante had ik nog veel contact. 

Natuurlijk ging je naar begrafenissen, trouwerijen en dat soort dingen, maar dat was toch vooral een verplichting. Met een neef kreeg ik een heel goed contact en toen hij problemen kreeg met zijn ouders over zijn huwelijk ben ik altijd met het stel bevriend gebleven. Dat vond de familie niet leuk en het contact verwaterde steeds meer.

Toen mijn ooms en tantes 60-plussers werden, kwam er meer contact. Af en toe belden we elkaar en we zochten elkaar ook op. Mijn tantes waren erg druk met projecten voor kinderen in Polen en ik bouwde een band met hen op toen ik ook mee ging werken.

Helaas werden de problemen binnen ons gezin zo groot dat ik het contact met mijn ouders heb verbroken. Van de familie heb ik na die tijd nooit meer iets gehoord, behalve een telefoontje van mijn logeertante: Ik geef je gelijk, maar dit gesprek heeft nooit plaatsgevonden, want ik ben bang voor je moeder. En dat was het laatste dat ik heb gehoord.

Ze zijn gewoon allemaal verdwenen. Alsof er een deur is dichtgeslagen. Ik vond het raar en pijnlijk, maar ik heb me erbij neergelegd. Ik hoop dat ze het goed hebben met elkaar. Ik mis ze al lang niet meer, maar ik heb wel geleerd dat familie van iemand zijn niet betekent dat je vrienden bent. Familie is iets wat je niet kunt kiezen, die krijg je gewoon en het betekent niet veel. Vrienden zijn de familie die je zelf kunt kiezen en dat is veel meer waard.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Panettone van… 15 uur geleden
Zoekterm: panettone kopen…

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring