Ga naar de bovenkant van de pagina

Een tweede kat

Geschreven door Merel op 21 01 2016. Aantal keer gelezen: 623. Permalink

Een tweede kat

Categorieën: Dieren en Natuur, Huisdieren.

We hadden een kat aangeschaft, vooral omdat er veel muizen in de buurt zijn, een brutale muis zorgde voor mijn angst voor muizen in huis, dus namen we een kat...

Onze eerste kat

Wat waren we blij met onze kat, hij was zo lief en aanhankelijk en na een maand of drie mocht hij dan ook naar buiten, zonder dat hij aan een touwtje moest. Hij bleef in de buurt, maar ging wel steeds meer van de omgeving verkennen. Dat was wel grappig, want ik pas af en toe op mijn kleindochter en daar is de kat stapelgek mee en andersom is dat ook het geval. Op een dag, toen mijn dochter haar dochter weer op kwam halen dacht onze kater om maar mee te gaan en sprong bij haar in de auto. Nu rijdt mijn dochter altijd een rondje, zodat ze ook voor ons huis nog eens langskomt om te zwaaien. Nu stopte ze, om de kat eruit te laten. Hij had genoten van het ritje.

Een tweede kat erbij

We waren al snel heel erg gehecht aan het beestje en we hadden het er al over gehad om nog een kat te nemen. Ik stelde voor om een jaar te wachten, maar mijn man vroeg me, waarom niet nu meteen? Ja, waarom eigenlijk niet nu meteen, dus wij keken weer op Marktplaats en daar was weer een nestje kittens te koop. Ook hier was een kater bij, een mooie rode kater. We kozen ervoor om die te nemen, maar we konden deze pas om 18.00 uur halen, want dan werden alle katten gevoerd. Dit was een boerderijkat. 

Een boerderijkat

Dat hebben we dan ook goed gemerkt, het waren allemaal wilde katten, niet geënt, niet ontwormd of ontvlooid en de jonkies zagen er ziek uit, met dichte, tranende oogjes. Ze waren wild en op het moment dat er voer werd gebracht waren er wel 20 katten en de kleintjes moesten het ontzien. Het beestje wat ik had gewild, zag er zielig en klein uit, maar moest vechten voor zijn eten. Toch besloot ik deze mee te nemen. Mijn man werd even goed gekrabt door dit katje, maar we namen hem toch mee, ik wilde hem redden, want volgens mij had hij niesziekte. 

Deel van het gezin

We namen hem mee, ja eigenlijk was hij geen kattenbak gewend, hij deed het in een hoop zand, bij de boerderij, maar toch viel het ons reuze mee, hij volgde onze oudere kat, die eerst bepaald niet op hem zat te wachten. Maar beiden sliepen 's nachts op onze kamer, ik maakte de oogjes steeds schoon met boorwater, ik druppelde ze, kocht iets tegen oormijt, want daar had hij veel last van en kamde de kat net zo vaak als de andere. Ook kreeg hij vlooiendruppels. Binnen de kortste keren was hij ook een deel van ons gezin.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring