Ga naar de bovenkant van de pagina

Een ongeluk

Geschreven door Jackie op 21 12 2011. Aantal keer gelezen: 1452. Permalink

Categorieën: Auto’s en Vervoer, Verkeer.

Dit gaat over mijn ervaring met een ongeluk. De vader van mijn vriendin had een ernstig ongeluk gekregen, en het kon fataal aflopen. Ik hoorde een klap in de verte, daarna zag ik iemand op de grond liggen...
Ik ben vrij van school, en ik word opgehaald door mijn broer. We fietsen op weg naar huis, mijn vriendin was ook vrij, maar die moest nog helpen op school. Ik zit achterop de fiets van mijn broer op de terugweg naar huis. Als we de bocht om komen fietst hij nog een halve kilometer door. Maar opeens hoorde ik een klap en een gil. Ik schrok, die stem komt mij bekend voor. Gelijk zeg ik tegen mijn broer: "fiets door!" Naarmate we dichterbij kwamen zag ik een man liggen, en ik vreesde het ergste. Mijn broer zei: "ken je hem?" Ik zei: "dat is Gert, de vader van mijn vriendin". Ik sprong van de fiets terwijl mijn broer nog fietste. Ik zag een auto in de berm staan, en er zat een dikke deuk op de voorkap. Ik rende naar Gert, en ik zei: "kun je me horen?" Maar Gert is bewusteloos. Hij had een jaar daarvoor een hartstilstand gekregen, en ik vreesde het ergste. Ik doe mijn jas uit en leg hem onder zijn hoofd, met water probeerde ik zijn hoofd koel te houden, want het was heel warm. De buurman die kwam naar buiten gerend, en gelukkig had hij de ambulance en de politie gebeld. De man die het ongeluk veroorzaakt had, is snel weggereden. Ik was gestrest, omdat ik mijn vriendin wilde waarschuwen, maar die was er niet. We hebben ongeveer 10 minuten gewacht, en toen kwam de politie samen met de ambulance. Gert kwam bij, maar viel daarna weer weg. Mijn vriendin kwam eraan, en ze had al een voorgevoel, ze was geschokt, en ze moest naar het ambulancepersoneel komen om informatie te geven. De politie ondervroeg mij wat er was gebeurd, maar ik hoorde alleen een klap en een gil. De ambulance kon Gert niet ter plekke helpen, dus ze namen hem gelijk mee de ambulance in. Mijn vriendin ging met de ambulance mee, maar vergat haar huisnummer te geven aan de politie, dus dat deed ik gelijk. Ik ging hierna weer naar huis en dacht alleen maar aan hen. Een paar weken later kreeg ik bloemen van van hen opgestuurd, en ik was heel blij, er stond op dat het goed ging met Gert, dus ik ging een paar dagen daarna op bezoek, maar Gert lag nog in het ziekenhuis. Ik kwam voor m'n vriendin en voor de rest van de familie. Het bleek dat Gert ernstig op zijn staartbot en heupen was gevallen. We dachten allemaal het ergste, maar hij had geluk. Weer een paar weken later ging ik op bezoek, en bedankte Gert me zelf, ik was trots op mezelf, en hij was ook trots op mij dat ik hem heb geholpen. Het gaat nu goed met Gert en ik ben nog vaak op visite geweest. Nu sinds een paar jaar, heb ik niet veel contact met ze, omdat ik op een andere school zit, wel zie ik ze nog op straat ofzo, en dan praten we over alles en nog wat! Ik kende hun al 3 jaar, en kwam elke week op bezoek, en zij ook. Om privacyredenen is de naam "Gert" een gefingeerde naam

Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

De eeuwige… 2 weken geleden
Zoekterm: discuseerder

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring