Ga naar de bovenkant van de pagina

Een nuchtere uitspraak van een traditionele Keniaanse Masai…

Geschreven door Angel op 09 09 2015. Aantal keer gelezen: 534. Permalink

Categorieën: Kunst en Cultuur, Volkeren.

Grenzeloos verliefd. Een programma met een hoog tranentrekkend gehalte. Het is een programma waar ik wel voor in de stemming moet zijn. Al die stralende ogen, verliefde blikken, intense zoenen en hugs, zoetsappige plaatjes en heel veel clichés.

 

Maar dat niet alleen. Achter de verhalen staan sterke, doortastende mensen, die een behoorlijk riskant avontuur aangaan. Want, laten we wel wezen, één van de twee moet zijn of haar schepen achter zich verbranden. Familie, vrienden en een vertrouwd wereldje achterlaten om een onzekere toekomst met iemand aan te gaan, die je nog lang niet voor de volle 100% kent.

Zo keek ik van de week een aflevering van een aantal seizoenen terug. Angelique uit Nederland laat alles achter om een nieuw bestaan in Kenia op te bouwen met de traditionele Masai Dixon.

Kenia

Waarschijnlijk kunnen veel jonge vrouwen onder ons begrijpen wat ze in Dixon ziet. Een aantrekkelijke, donkere Afrikaan met een innemende glimlach vult het beeld.

Maar de twee moeten helemaal onderaan beginnen. Er moet woonruimte gezocht worden, mogelijkheden om samen een onderneming te starten, maar ook botsende karakters en cultuurverschillen moeten overwonnen worden. En tot overmaat van ramp wordt Dixon behoorlijk ziek. Geen eenvoudige klus.

Dat blijkt, want de relatie komt behoorlijk onder druk te staan. Angelique, die tot dusver 35 jaar alleen gewoond heeft, is gewend alles op haar manier te doen. Iets wat ze in Kenia ook van plan is om te doen. Maar ook iets, wat Dixon haar niet in dank afneemt. ‘Als je alles op je eigen manier wilt doen, vertrek je maar. Dan kan je doen en laten wat je wilt en je eigen beslissingen nemen’ zo laat hij haar weten. Een escalatie van een tijd lang opgebouwde frustraties.

Problemen(?)

Angelique ziet haar dominante gedrag in. ‘Als ik Dixon was, had ik al lang de handdoek in de ring gegooid’ vertelt ze voor de camera. Gaat dit nog goed komen? Maar wanneer Dixon aan het woord komt, komt hij met een uitspraak op de proppen die me nog steeds is bij gebleven. ‘Problemen zijn er om op te lossen. Als je voor een probleem weg loopt, kom je die ook in andere of nieuwe situaties tegen.’

Natuurlijk zitten er grenzen aan problemen. Maar Dixon laat zien niet zomaar op te geven. En dat vanuit een heel nuchtere invalshoek. Ik, en jij misschien ook wel, als nuchtere Nederlander kan daar een hoop van leren. Chapeau Dixon!

 


Schrijf jij de eerste reactie?



Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring