Ga naar de bovenkant van de pagina

De schelp en de zee!

Geschreven door FrancisCapelle op 26 03 2013. Aantal keer gelezen: 1433. Permalink

Categorieën: Wetenschap.

Op Vlieland schafte ik een pracht van een schelp aan die ik vol trots mee naar huis terugnam. Toen ik terugkeerde van het schoolreisje en mijn vader de schelp zag glunderde hij. ‘Dat is wel een hele mooie schelp die je daar gekocht hebt. Weet je wel dat je in die schelp nog steeds de zee kunt horen waaruit hij gekomen is?’

Ik keek de man met grote ogen aan en vroeg me af of hij me voor de gek hield. ‘Nee, serieus,’ lachte mijn vader en gaf de schelp terug. ‘Hier, luister zelf maar eens!’ Ik plaatste de schelp tegen mijn oor, luisterde en trok nog grotere ogen van verbazing. Want ik meende toch echt de zee te horen ruizen. ‘Hoe kan dat?’ wilde ik enthousiast en dodelijk verbaasd weten.

‘Ja, dat is het geheim van die schelp. Niet alle schelpen hebben dat, alleen deze soort.’

Ik verbracht vanaf dat moment natuurlijk vele uren met de schelp, luisterde wanneer ik maar kon en meende zelfs zeemeeuwen te horen. Zelfs als ik in bad ging wilde ik de schelp mee! Ik dacht dat de schelp zo nu en dan wel moest verlangen naar water.

Natuurlijk begrijp je als je ouder wordt dat het geluid van de zee niet meer is dan het ruisen van je eigen bloedsomloop en bepaalde geluiden in de buitenwereld. De schelp verloor dan wel mijn interesse in de zin van het ‘afspelen van de zee’, maar bleef nog wel vele jaren het pronkstuk in mijn kast. Ik las vroeger alles wat los en vast zat, dus ook boeken over de natuur, en zo meer. En ineens stuitte ik op een verhaal dat me ineens terugbracht naar de schelp uit mijn kindertijd. Want wat blijkt? Vele versteningsvormen bevatten de materialen en samenstellingen aan de hand waarvan ook audiotapes in staat zijn om geluid te vangen. Ik kon niet geloven wat ik las en besloot er meer over aan de weet te komen. Zo was er het verhaal van een graaf die een prachtig landhuis had gekocht, maar die in een kamer zo nu en dan geluiden hoorde die hij niet kon verklaren. Deze geluiden leken uit de muur te komen, en als hij zijn oor ertegen aanhield deed het geluid hem denken aan meerdere mensen en de geluiden van bestek. Wat bleek? De stenen waren afkomstig uit een voormalige herberg en schenen bepaalde geluiden te hebben gevangen! Het was de graaf al opgevallen dat na een onweersbui de geluiden duidelijker en luider klonken. Later suggereerde de wetenschap dat wanneer er stroom door stenen geleid wordt, ze zich soms lijken te gedragen als een audiotape.

Zou de schelp dan toch gewerkt hebben? De natuur zit vol wonderen het en zou natuurlijk toch waar kunnen zijn. Zeker weten doen we het niet – wel dat de samenstellingen van stenen qua materialen niet zoveel verschillen van audiotapes. Ik schreef hier al eerder dat alles wat er voor handen is – zelfs onze meest complexe technologie – als materiaal in de natuur voorhanden is. Sommige zaken lijken dus uitsluitend af te hangen van het leggen van de juiste connecties – als het ware het samenstellen van een complex recept – waarin alle natuurlijke materialen op een bepaalde manier en in bepaalde hoeveelheden een rol krijgen.

Het leven is niet zomaar iets!


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Het maken van… 9 uur geleden
Zoekterm: doorloper maken

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring