Ga naar de bovenkant van de pagina

De endo echografie

Geschreven door Merel op 17 01 2016. Aantal keer gelezen: 648. Permalink

Categorieën: Gezondheid en Welzijn, Ziekten.

De uitnodiging was ook al snel binnen. Ik moest een endo echografie ondergaan. Eigenlijk was dit niet iets waar ik echt naar uit had zitten kijken, maar het moest nu eenmaal gebeuren.

De uitnodiging kwam, met daarbij een uitleg van wat er ging gebeuren. Het lezen van de uitleg maakte me nerveuzer dan ooit. Een slang zou mijn keel ingaan en er zou een camera meegaan om te kijken of er iets niet goed was met mijn alvleesklier. Er stond bij dat je een roesje zou krijgen en niet alles mee zou maken. Paniek, maar er was nog een boekje bijgesloten en deze ging over palliatieve verdoving. Dat was op mij van toepassing. Ik moest in elk geval zorgen dat ik na middernacht niet meer at en 6 uur voor de ingreep niet meer dronk. Ik mocht mijn medicijnen eventueel wel nemen, maar dat deed ik niet, want ik stond als eerste op de agenda, dat was al om 8 uur, dat betekende om 5 uur opstaan en om 6 uur rijden. Ik besloot om na de ingreep mijn medicijnen maar te nemen. 

We waren ruim op tijd, maar beter te vroeg dan te laat, zeg ik altijd maar. Ik werd opgehaald en mocht mijn bril afdoen, ik had uit voorzorg mijn ringen al afgedaan en thuis gelaten. Soms gaan je handen opzwellen met een infuus, dan krijg je je ringen niet meer af en dat kan gevaarlijk zijn. Er werd nog gevraagd naar een gebitsprothese, maar die draag ik niet. Dat moet er anders ook uit. Je krijgt een ring in je mond, zodat je niet op de slang gaat bijten, maar daar heb ik al niets meer van meegekregen.

Ik vroeg of mijn schoenen uit mochten en dat mocht, toen kon ik rustig gaan liggen. Ik kreeg een infuusnaald en plakkers op mijn borst. Ook een klemmetje op mijn vinger en een bloeddrukband om mijn arm. Er werd een slangetje voor zuurstof in mijn neus gedaan en iedereen was aardig en lief. Even hoorde ik een zuster zeggen dat ze al langzaam wat mee liet lopen, dat ik wat licht in het hoofd zou worden, maar ik voelde niets. Ik hoorde daarna dat het allemaal klaar was en ik naar de uitslaapkamer zou worden gebracht, maar een tijdje later merkte ik dat ik in een andere ruimte lag en ik nog behoorlijk slaperig was. Ik deed mijn ogen maar weer dicht, maar nog even later was dat voorbij en mocht ik langzamerhand weer overeind komen zitten. Ik kreeg wat te drinken en toen dat goed ging wat te eten. Ik kreeg een formulier waarop stond wat er met me was gedaan. Er was weefsel weggehaald en een punctie gedaan. Ik kon weer op mijn benen staan en mocht weer naar huis.


Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

Ontzettend blij… 4 uur geleden
Zoekterm: voorheen sendil

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring