Ga naar de bovenkant van de pagina

De 30 kilometerzone

Geschreven door Robuust op 17 01 2012. Aantal keer gelezen: 1293. Permalink

Categorieën: Auto’s en Vervoer, Verkeer.

Na jaren langs een drukke weg gewoond te hebben met veel sluipverkeer, zijn we verhuisd naar een rijtjeswoning aan een 30 kilometerzone. Hoe bevalt wonen aan een 30 kilometerzone?
Fijn dachten we, toen we verhuisden van een huis aan een drukke weg naar een woning aan een dertigkilometerzone. Geen voorbijrazend vrachtverkeer meer of busjes met bouwvakkers die voor de deur een broodje kwam eten - want prachtig uitzicht natuurlijk - zo in het polderdorp. Toegeven moet ik wel; het is veel prettiger wonen aan een dertigkilometerzone, de katten kunnen weer rustig naar buiten zonder dat ik met angst en beven voor de ramen sta om te kijken of ze wel veilig over kunnen steken. Kinderen kunnen hier heerlijk en veilig spelen, en je auto wassen op straat is ook weer mogelijk zonder dat je het gevaar loopt om plat gereden te worden door een trekker van een boer of geschampt te worden door de lijnbus die nog even extra gas geeft omdat hij niet op schema rijdt. Het heeft toch ook wel nadelen merk ik nu. Mensen hebben haast, ook in een dertigkilometer zone. Vooral 's ochtend is het best lastig de straat oversteken als iedereen de wijk uitrijdt op weg naar het werk of de kinderen naar school brengt. Dan vraag ik me wel eens af of het niet allemaal wat minder kan met die auto's. Vooral haast en kinderen gaan niet goed samen. Moeders die zo stoer zijn om de kinderen op of naast de fiets naar school te brengen, komen dan in het gedrang tijdens deze plaatselijke ochtendspits. En dat kan volgens mij toch écht niet de bedoeling zijn. Een ander nadeel is dat wij zogenaamd 'gezegend' zijn met een verkeersdrempel voor de deur. Je zou bijna denken dat de vaart er juist uit gaat bij automobilisten. Maar dat is voor sommige chauffeurs niet het geval, die zien de verkeersdrempel als een obstakel wat zo snel mogelijk genomen moet worden, al dan niet met mogelijke schade aan hun auto, want afremmen en optrekken kost tijd. En tijd nee, die is schaars vandaag de dag. De vuiliniswagen is daar één van, op de maandagochtend hoor ik hem al aankomen, het hangt er soms even van af welke chauffeur er rijdt, of hij het gas durft los te laten vóór het 'zo-snel-mogelijk-te-nemen-obstakel-dat-verkeersdrempel-heet'. Zo ja, dan is er niks aan de hand. Zo nee, dan hoef ik mijn koffie niet meer te roeren en dansen de glazen in de kast. Gelukkig komt hij maar twee keer per week. Zijn we erop vooruit gegaan? Jazeker, het woont en leeft een stuk rustiger dan aan een doorgaande weg. Het tempo van verkeer is er aardig uit, op die enkeling na dan, die nog steeds denkt dat onze straat een afslag is van het circuit van Zandvoort. Maar die vergeef ik, ik heb sinds jaren geen last meer van het continue geraas van verkeer in mijn hoofd, hoofd en geest zijn rustiger. En daar gaat het tenslotte om!

Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Top van de dag:

De eeuwige… 2 weken geleden
Zoekterm: discuseerder

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring