Ga naar de bovenkant van de pagina

Amerika heeft geen enkele verklaring voor het beschuldigen van Rusland

Geschreven door FrancisCapelle op 19 11 2015. Aantal keer gelezen: 471. Permalink

Categorieën: Kunst en Cultuur, Volkeren.

Een ieder die mij volgt of wel eens een artikel van mij gelezen heeft, weet dat ik de geo-politieke ontwikkelingen volg die, mijns inziens, van kwaad tot erger leiden en de wereld dusdanig blijven destabiliseren en ontwrichten dat er weldra wel eens een kritisch breekpunt zou kunnen worden bereikt. Zeer recent beschuldigde de VS Rusland immers van het moedwillig bombarderen van een ziekenhuis in Syrië. Het krankzinnige is echter dat hiervoor geen enkel bewijs kon worden geleverd en de woordvoerders van de VS bijna over hun woorden struikelden toen zij met directe journalistieke vragen werden geconfronteerd.

 

Zo kon de VS zelfs niet eens aangeven waar het ziekenhuis zich bevond en hoe groot de schade was. Ook konden zij niet met zekerheid aangeven of er doden te betreuren vielen. Zelfs pro-Amerikaanse journalisten konden hun oren niet geloven dat er al evenmin foto's waren van het gebeuren. De foto's die eerder als bewijs moesten gelden betroffen een gebouw waaraan geen enkele vorm van schade viel waar te nemen – deze zouden geschoten zijn voor het bombardement begon!

Een steeds groter deel van de wereld is niet langer bereid om het woord van de VS nog serieus te nemen en ziet wat er gaande is. Steeds meer mensen worden wakker voor het griezelige feit dat maar een handjevol mensen alle gebeurtenissen op deze aarde financieren en gezamenlijk meer geld bezitten dan de Amerikaanse en Europese economie samen. Steeds meer mensen worden het zat, maar net als ik hebben zij geen idee wat er nu precies tegen te ondernemen valt. Bewustwording is niet voldoende! Dat leerde ik al een hele tijd geleden op de harde manier. Wanneer u zich bewust wordt van een brand in uw huis doven daarmee niet de vlammen. Daarvoor is actie vereist. Nu de wereld echter brandt, zien steeds meer mensen in dat de vuurzee zo immens en grotesk is geworden dat ze zelfs in vereende krachten en met de beste wil van de wereld niet kan worden bedwongen.

Daarbij opgeteld bivakkeren we op de ondergrondse vulkaan van sluimerende woede en wraak en is onze maatschappij verworden tot een drukvat van opgekropte emoties afkomstig van mensen die alles in dit proces al zijn verloren, inclusief hun grip op de alledaagse zaken. En voor mijzelf geldt dat ik dit laatste nog griezeliger vindt dan het eerste, want wat als deze woede zich uiteindelijk een weg baant door de nog maar flinterdunne wanden van de dam? Hoe groot is het stuwmeer van emoties dat dan in beweging komt en zich een weg naar het dal baant?

Iedere keer opnieuw neem ik me dan ook voor om niet meer te kijken, me niet meer te informeren, de wereld en alles wat er in is te beschouwen als een zijdelingse attractie waaraan ik kan voorbijgaan zonder erbij betrokken te raken. Maar tegelijkertijd besef ik me dat dit niet mogelijk is en voel ik het gewicht van de woorden die ooit eens werden gesproken door een generaal: ‘Alleen de doden hebben het einde van de oorlog gezien!’

Zolang wij ons laten regeren door leugenaars die zich niet eens meer de moeite getroosten een leugen goed voor te bereiden, zolang zal dit proces doorgaan en ons uiteindelijk alles ontnemen wat ons lief was!  

 


Schrijf jij de eerste reactie?



Ervaringsverhalen bij dit artikel:

Er zijn nog geen ervaringsverhalen bij dit artikel geschreven.

Grabbits! maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak voor de bezoekers van haar website te vergroten, advertenties te beheren en haar website te analyseren. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van Grabbits! geef je toestemming voor het gebruik van cookies.

akkoordcookie verklaring